Kerstoptredens

ma, 2017-12-18 13:33

12 december 2017: Delft

Het optreden dat niet doorging. Nadat we vorig jaar een geweldig goed optreden hadden verzorgd op het grote podium op het grote plein in Delft kregen we de mondelinge toezegging dat we in 2017 opnieuw zouden mogen optreden. Als argument werd genoemd dat in voorgaande jaren het publiek van het grote plein wegging en dat jaar door ons optreden juist op het plein bleef hangen. Toch ging het optreden niet door. Een andere opzet en een tekort aan financiële middelen lagen hieraan ten grondslag. Heel laat werd hierover de beslissing genomen en werden wij geïnformeerd. Juist het optreden waar we ons het meest op verheugden, ging niet door. Achteraf gezien toch minder erg, want die dinsdag 12 december was de dag na de hevige sneeuwval. Die dinsdag goot het van de regen. De feestelijke drukte van het jaar daarvoor zou dit jaar toch niet gehaald worden. Maar het blijft jammer.

 

15 december: Gouda bij kaarslicht

Als je  voor de zesde keer optreedt in Gouda, dan weet je wel zo’n beetje wat er allemaal gebeurt op het plein. De ingrediënten waren dezelfde als voorgaande jaren. Het met kaarsen verlichte stadhuis, een brassband die kerstliedjes speelt, een kinderkoor, drie tenoren die elkaar probeerden te overtreffen, de lezing van het kerstverhaal door burgemeester  en jeugdburgemeester, een toespraak in gebroken Nederlands door de burgemeester van de Noorse partnerstad, het aftellen voordat de lichtjes in de boom worden ontstoken en tot slot een bijdrage door alle zangers en muzikanten inclusief carillon. In grote lijnen is dat ieder jaar hetzelfde, maar wel een programma dat er voor zorgt dat het hele plein volstaat met mensen. Zelfs in de uithoek waar wij ons plekje weten, stond het nu vol met mensen.

Wat was er anders:Allereerst dat we Antoinette als zangeres bij ons hadden, die met haar vaste en zuivere stem de zangnummers een niveau hoger weet te brengen. En de “bouwlampen” die Oscar in elkaar had gezet. Al langere tijd werd het spelen bij met name het eerste blok bemoeilijkt door de weinige verlichting. Zelfs de lampjes op de muziekstandaard zijn dan niet voldoende om goed zicht op de bladmuziek en op de dirigent te krijgen. Zo is vorig jaar het idee ontstaan om bouwlampen neer te zetten. Overleg met de organisatie leverde een “geen bezwaar” op. En zo werden we deze keer uitgelicht door de ledlampen. Tot grote verrassing werd op het moment dat wij gingen spelen de verlichting alleen in de boom boven ons aangezet. Kennelijk heeft de organisatie goed naar onze klacht geluisterd en zelf hiertoe het initiatief genomen. Hadden we die klacht dus eigenlijk al jaren eerder moeten uiten.

Blijft nog één klacht over, waar de organisatie ook niets aan kan doen. Je hoort elkaar slecht. In die verre hoek waar ik zelf zit te spelen, hoor ik geen drums, geen bas en sporadisch de trompetten. Het geluid vervliegt onmiddellijk. Daar moeten we nog iets op vinden. Ik herhaal een eerder gedane suggestie om in deze situatie niet in recht rijen te zitten, maar meer in een halve cirkel, zoals een orkest. Wellicht toch het proberen waard.

 

Wat meer gewend aan de omstandigheden ging het tweede blok een stuk beter. Ook “All I Want for Christmas” kwam er goed uit en is zeker een leuk nummer geworden. De hele avond stond er publiek dat naar ons optreden luisterde, soms wat meer, soms wat minder. Opvallend was dat na het laatste nummer de Big Band werd beloond met  applaus. Niet zomaar een beleefd applaus, maar echt een aanhoudend in de handen klappen, waarmee waardering tot uitdrukking werd gebracht voor wat wij die avond brachten. Dat doet je goed.

16 december: Spijkenisse

Er stond een mooie tent voor ons klaar, waar we precies in pasten. Dat was maar goed ook, want op deze zaterdagmiddag viel er geregeld een buitje. Niet langdurig, maar nat spelen is niet echt leuk. Nat dirigeren ook niet, maar Jan was wel de enige die geen tentdak boven zijn hoofd had. Gelukkig had Oscar hier een oplossing voor en kreeg Jan tijdens de zwaardere buitjes een paraplu boven zijn hoofd. Ook deze keer was de plaats voor ons doel niet het meest ideaal. Onze standplaats was niet  daar waar veel mensen zijn, maar bij een toegangsstraat naar het centrum. Gevolg langslopende mensen, die soms even blijven staan, maar meestal gewoon doorlopen. Maar ja, als de mensen in Spijkenisse dat doen in de zomer bij prima temperaturen, dan kun je niet verwachten dat ze nu in de kou en de nattigheid in groten getale bij de Big Band blijven staan. We zijn ten slotte maar muzikaal behang om de sfeer te verhogen, alsof we een draaiorgel  zijn, waar ook niemand bij blijft staan luisteren. En laten we eerlijk zijn, de mensen komen ook niet voor de muziek, maar om hun inkopen te doen. Gelukkig werd onze sfeerbijdrage wel gewaardeerd door die mensen die wel even bleven staan.

Drie blokjes hebben we daar gespeeld en we raakten steeds beter op elkaar ingespeeld. Antoinette had aan de avond daarvoor een zere keel overgehouden en liet op één keer na het van de stem veel vergende O Holy Night over aan onze trompetsolist Peter, die dit prima uitvoerde. We hebben die middag zeker goed gespeeld en ondanks het gebrek aan publiek geeft dat toch veel voldoening. Zo keerden we dus voldaan terug naar huis, naar moeder de vrouw, want het bleef maar in mijn hoofd spelen: “All I Want For Christmas Is You”.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Datum: 
maa, 2017-12-18