Dit lied was een wereldwijde hit midden jaren zestig. Antonio Carlos Jobim heeft dit Bossa Nova nummer in 1962 geschreven. Oorspronkelijk had het lied een Portugese tekst, met als titel Garota de Ipanema. De Engelse tekst werd later geschreven door Norman Gimbel.  Astrud Gilberto was de zangeres die dit nummer in de gezongen uitvoering bekend heeft gemaakt, in samenwerking met João Gilberto en Stan Getz.  Ipanema is een kustplaatsje gelegen in het gebied ten zuiden van Rio de Janeiro. De inspiratiebron voor dit lied was Heloisa Eneida Menezes Paes Pinto, die nu bekend is als Helô Pinheiro (foto), een in die tijd vijftienjarig meisje dat dagelijks langs het bar-café Veloso liep, of soms naar binnen kwam om sigaretten voor haar moeder te kopen. Haar lengte (1,73 m) en haar schoonheid trokken de aandacht van de bezoekers en van Jobim, die thuis achter zijn piano zittend een lied over haar componeerde.

De hitversie van dit nummer door Astrud Gilberto gezongen met Stan Getz als saxofonist uit 1964

Geen vergelijkbare Big Band uitvoering gevonden, wel hetzelfde arrangement uitgevoerd door Brass Band Orquestra de Metais